Samenvatting hoofdstuk 6.8
Door Bram Derksen

Vanderwaalskrachten zijn zwakke aantrekkende krachten tussen de molekulen.
Bij een lagere temperatuur zijn de vanderwaalskrachten sterk genoeg om de molekulen bij elkaar te houden. Dit is het geval in de vaste fase.
Als de temperatuur verhoogt wordt gaan de molekulen bewegen (trillen op een vaste plaats).
De beweging kan zo hefig worden dat de molekulen elkaar niet meer op de plaats kunnen houden en langs elkaar gaan bewegen. De stof wordt dan vloeibaar.

De sterkte van de vanderwaalskracht hangt af van:
molekuulmassa: hoe groter de molekulen (dus hoe groter de molekuulmassa) hoe sterker de vanderwaalskracht.
aantal elektronen: hoe meer elektronen in de molekulen voorkomen hoe sterker de vanderwaalskracht.

Een molekuulrooster is: moleculaire stoffen in een vaste toestand in constante rangschikking.
Moleculaire stoffen zijn stoffen die alleen bestaan uit niet-metaalatomen.

De molekulen worden in het rooster door de zwakke vanderwaalskracht bij elkaar gehouden, terwijl er in de molekulen sprake is van sterkere atoombindingen.
Door de zwakke binding tussen de molekulen smelten stoffen met een molekuulrooster al bij vrij lage temperaturen.

Tot de stoffen met molekuulroosters behoren vrijwel alle stoffen waarin geen metalen voorkomen, bijvoorbeeld vele organische stoffen zoals suiker en vet.

Alle stoffen die onder normale omstandigheden in de gasfase voorkomen zijn molekulaire stoffen,
bijvoorbeeld zuurstof en ammoniak.
Ook bijna alle vloeistoffen zijn molekulair zoals bijvoorbeeld water.
Vaste stoffen waarvan het smeltpunt lager is dan 300 graden celcius, zijn meestal ook molekulaire stoffen.

Vragen.
1: Leg in eigen woorden uit wat je verstaat onder vanderwaalskrachten en molekuulrooster.

2: Waarmee hangt de sterkte van de vanderwaalskrachten samen?

Bronvermelding.
Ons chemie boek.
Scheikunde voor het laboratorium onderwijs.